Teken van leven

Ik ben er nog. Mijn studie is inmiddels afgerond, voorbereidingen aan het maken voor een website, drukwerk etc
Ik brei nog steeds:-), tegenwoordig samen met dochterlief.

- BlogPress iPhone

Invisible

Vandaag las ik haar blog en vond dit. Ik draag het graag op aan R., een moeder die ik bewonder en die ik zal moeten missen omdat ze volgende week naar Canada emigreert.


Invisible Mother......(written by an invisible author)

It all began to make sense, the blank stares, the lack of response, the way one of the kids will walk into the room while I'm on the phone and ask to be taken to the store.

Inside I'm thinking, 'Can't you see I'm on the phone?'

Obviously, not.

No one can see if I'm on the phone, or cooking, or sweeping the floor,or even standing on my head in the corner, because no one can see me at all.

I'm invisible. The invisible Mom. Some days I am only a pair of hands, nothing more: Can you fix this? Can you tie this? Can you open this?

Some days I'm not a pair of hands; I'm not even a human being. I'm a clock to ask, 'What time is it?' I'm a satellite guide to answer, 'What numbe r is the Disney Channel?' I'm a car to order, 'Right around 5:30, please.'

I was certain that these were the hands that once held books and the eyes that studied history and the mind that graduated sum a cum laude - but now they had disappeared into the peanut butter, never to be seen again. She's going; she's going; she is gone!

One night, a group of us were having dinner, celebrating the return of a friend from England ..

Janice had just gotten back from a fabulous trip, and she was going on and on about the hotel she stayed in.

I was sitting there, looking around at the others all put together so well. It was hard not to compare and feel sorry for myself.

I was feeling pretty pathetic, when Janice turned to me with a beautifully wrapped package, and said, 'I brought you this.'

It was a book on the great cathedrals of Europe.

I wasn't exactly sure why she'd given it to me until I read her inscription:

'To Charlotte , with admiration for the greatness of what you are building when no one sees.'

In the days ahead I would read - no, devour - the book. And I would discover what would become for me, four life-changing truths, after which I could pattern my work:

No one can say who built the great cathedrals - we have no record of their names.

These builders gave their whole lives for a work they would never see finished.

They made great sacrifices and expected no credit.

The passion of their building was fueled by their faith that the eyes of God saw everything.

A legendary story in the book told of a rich man who came to visit the cathedral while it was being built, and he saw a workman carving a tiny bird on the inside of a beam. He was puzzled and asked the man, 'Why are you spending so much time carving that bird into a beam that will be covered by the roof? No one will ever see it.' And the workman replied, 'Because God sees.'

I closed the book, feeling the missing piece fall into place.

It was almost as if I heard God whispering to me, 'I see you, Charlotte. I see the sacrifices you make every day, even when no one around you does. No act of kindness you've done, no sequin you've sewn on, no cupcake you've baked, is too small for me to notice and smile over. You are building a great cathedral, but you can't see right now what it will become.'

At times, my invisibility feels like an affliction. But it is not a disease that is erasing my life. It is the cure for the disease of my own self-centeredness. It is
the antidote to my strong, stubborn pride.

I keep the right perspec tive when I see myself as a great builder. As one of the people who show up at a job that they will never see finished, to work on something that their name will never be on.

The writer of the book went so far as to say that no cathedrals could ever be built in our lifetime because there are so few people willing to sacrifice to that degree.

When I really think about it, I don't want my son to tell the friend he's bringing home from college for Thanksgiving, 'My Mom gets up at 4 in the morning and bakes homemade pies, and then she hand bastes a turkey for three hours and presses all the linens for the table.'
That would mean I'd built a shrine or a monument to myself. I just want him to want to come home. And then, if there is anything more to say to his friend, to add, 'you're gonna love it there.'

As mothers, we are building great cathedrals. We cannot be seen if we're doing it right.

And one day, it is very possible that the world will marvel, not only at what we have built, but at the beauty that has been added to the world by the sacrifices of invisible women.

Great Job, MOM!
Share this with all the Invisible Moms you know...I just did

Coach (in opleiding) zoekt:

Mensen die meer uit hun leven willen halen dan ze nu doen. Mensen die het gevoel hebben dat hun leven (werk of persoonlijk) een sleur begint te worden en op zoek zijn naar nieuwe uitdagingen. Mensen die op het punt staan een (grote verandering) in hun leven aan te brengen. Mensen die een professioneel klankbord nodig hebben.

Voor mijn afstudeeropdracht ben ik op zoek naar een aantal oefencliënten.
- Het geeft je een uitgelezen kans om uitgebreid kennis te maken met coaching
- Je bent beschikbaar voor 4-6 gesprekken in de periode 16 september – 31 oktober 2009
- Je bent bereid mij van feedback te voorzien en dat ook, aan de hand van een vragenlijst, schriftelijk vast te leggen
- Je hoeft er niet voor te betalen

Herken je jezelf als iemand met een coachvraag en ben je op korte termijn beschikbaar? Dan wil ik graag met je in contact komen.

Klik hier voor mijn mailadres.

Buzzer

Een paar jaar geleden heb ik me aangemeld bij Buzzer.
Ik heb al een hoop leuke dingen mogen buzzen. Een boek, een cd, drankjes, nog meer drankjes, snoepjes, een nieuwe dienst van een bank, een elektrische tandenborstel en ik vergeet er vast nog wel een paar. De nieuwste campagne waar ik aan mee doe is de Body Monitor van Youw8.
Vandaag kwam ie binnen.

Meteen uitgepakt, wat een fancy ding.
Straks maar eens even aansluiten en kijken of en hoe het werkt.
Hij meet trouwens ook je vetpercentage en berekent je BMI.
Het eerste nadeel wat ik nu kan verzinnen is dat je niet op de weegschaal zelf je gewicht kunt aflezen, maar dat alleen via internet kunt bekijken.
Maar misschien is dat in de praktijk helemaal geen bezwaar.

Wordt vervolgd.

Shawl in de aanbieding

Ik ben erg aan het opruimen. Veel dingen die ik heb gebreid en die ik nu toch qua kleur niet meer zo mooi vind. Een aantal items heeft al een nieuwe eigenaar gevonden, deze nog niet.
Nou ja, ik kan 'm altijd nog uithalen of vervilten om er iets anders leuks van te maken ;-)

Bloem

Een snelle actie van Acertys Nederland.
Niet alleen een nieuwsmelding op hun website, maar ook een bloemetje als goedmakertje.
Nou ja, bloemetje.....
Zeg maar gerust Bloem.

We konden overigens een glimlach niet onderdrukken toen we lazen dat op het bezorgingskaartje ons adres was weergegeven als Goudvis 4 :-)

Telefoon

Vandaag is eigenlijk de enige dag deze vakantie dat we geen afspraken hebben.
We verheugden ons op een lekker relaxed dagje.

Helaas, om 09.00 uur ging de telefoon. En om 09.01 weer. En toen ook weer om 09.02. En toen twee keer tussen 09.03 en 09.04. En zo ging dat maar door.
Het rare was dat we alleen maar tuut-tuut-tuut hoorden als we het gesprek aannamen. En omdat we nummerweergave hebben konden we zien dat we door verschillende mensen werden gebeld. Om 09.40 waren we het zat. We werden er helemaal gek van.

R. belde het nummer van de storingsdienst.
** O meneer, wat vervelend. Ik kan u een informatiepakket toesturen waarmee u een verzoek kunt doen die lijn te monitoren en dan kunnen we kijken wie de overlast veroorzaakt.
--Dat hoeft niet want we zien dat het verschillende nummers zijn.
Kan het zijn dat er iets fout is gegaan in de centrale, dat er mensen aan het werk zijn die nu de verkeerde doorverbinding hebben gemaakt? (2 weken terug nl. was dat ook het geval. Alleen kregen we toen niet veel telefoontjes, maar helemaal geen meer ;-)
**Dat weet ik niet meneer, ik zal contact opnemen met de storingsdienst.

Ondertussen schreven wij de nummers op die ons hadden gebeld.
Eentje was in hetzelfde netnummergebied dus die hebben we zelf maar eens gebeld.
En vervolgens ter controle een tweede nummer, die het verhaal van de eerste bevestigde.

Wat bleek nu?
Bedrijvend Nederland is waarschijnlijk allemaal om 09.00 uur klaar met het verwerken van binnengekomen post. Vandaag zat daarin een mailing van Acertys waarin bedrijven werden opgeroepen hun contactpersoongegevens te faxen ten behoeve van het plaatsen van webbestellingen.
Het was alleen heel vervelend dat in de mailing een fout was gemaakt in het vermelde faxnummer, waardoor al die bedrijven ons telefoonnummer belden.
Al die faxen zijn schijnbaar ingesteld zijn op automatische herhaling dus die stoppen niet als ze geen ander faxapparaat aan de lijn krijgen, maar proberen het nog een keer, en nog een keer, en daarna nog maar weer een keer.......

De meneer van de storingsdienst belde terug dat hij geen onregelmatigheden kon vinden. Ik kon hem vertellen dat we het probleem al hadden getraceerd en dat we gingen bekijken wat we daaraan gingen doen.

R. heeft meteen contact opgenomen met Acertys.
Die hebben ogenblikkelijk op hun website een melding gemaakt dat er een verkeerd nummer was gebruikt en het juiste nummer vermeld.

Als ISDN-ers van het eerste uur hebben wij de beschikking over 8 telefoonnummers (waarvan we er slechts 2 gebruiken :-) en we maken gebruik van een ISDN Homevox telefooncentrale.
Ergens meende ik me te herinneren dat ik nummers kon in- en uitschakelen, dat ik ze kon toewijzen aan bepaalde toestellen etc. etc. door middel van software, meegeleverd bij de centrale. Maar vind maar eens een cd die je bijna 9 jaar geleden kreeg.
Dat viel gelukkig mee ;-)

Oh ja, de laptop moet dan met de centrale worden verbonden.
Oeps, dat moet met een seriele kabel (hebben we die nog ergens?) en op mijn laptop zit geen seriele poort.
Oud laptopje opgezocht en opgestart. Seriele kabel nog op zolder gevonden.
Programma geïnstalleerd op laptopje, computer en centrale aan elkaar geknoopt en toen zoeken naar de te wijzigen instelling.

Pff, om 12.00 uur had ik ingesteld dat geen van onze telefoons meer mocht reageren op dat nummer. Dat hele gedoe heeft ons toch mooi 3 uur gekost. Waar de oproepen nu naar toe gaan weet ik niet, maar in ieder geval niet meer hier ;-)
Eindelijk rust!

IJspret

http://www.xs4all.nl/~jmeradus/IJspret2.wmv

Ik zou nog wel een maand dit weer willen houden. Geen neerslag, alleen vorst ;-)

Olympic Medal Socks

Het vijfde en laatste patroon in de reeks van SKP2008.
Bleef ik tot en met nummer 3 nog in de race, sok nummer 4 deed mij de das om. Terwijl ik dat eigenlijk het mooiste patroon vind in deze serie. Maar de sok was niet af binnen de gestelde termijn. Eerlijk gezegd is ie nog steeds niet af, al scheelt het niet veel meer.
Sok nummer vijf is wel af sinds vandaag.



Ze zijn bestemd voor R., moeder van een vriend en klasgenoot van M.
M. mag vaak komen lunchen of spelen en voelt er zich helemaal thuis.
Het is een schat van een mens en ik gun haar van alles, en in ieder geval warme voeten ;-)

AMBER Alert!

Ons land heeft sinds vandaag een nationaal alarmsysteem bij kinderontvoeringen.

In navolging van het zogeheten Amber Alert in de VS waarschuwt de politie voortaan massaal en snel als een kind beneden achttien jaar onder alarmerende omstandigheden is verdwenen of ontvoerd en voor het leven en de gezondheid van het slachtoffer wordt gevreesd. Bij zulke zaken telt elke seconde: hoe langer het duurt, hoe kleiner de kans dat het kind levend wordt teruggevonden.

Om Amber Alert tot een succes te maken moeten zoveel mogelijk mensen zich aanmelden om AMBER Alerts te ontvangen via PC, Mobiele telefoon, Website of Beeldkrant.

Heb je je al aangemeld?

http://www.amberalertnederland.nl/

uitbreiding

Mijn wollige activiteiten beperkten zich tot voor kort tot breien, haken en verven.
Sinds maandag heeft uitbreiding plaatsgevonden :-)
Maandagochtend was ik op bezoek bij een mede SnB-er in Amersfoort.
Niet geheel toevallig.
Zij bood een spinnewiel aan en ik wilde wel eens zien hoe dat nou ging.


Vorig jaar had ik een lesje spintollen gehad, maar dat was niet echt 'my cup of tea'. Lag niet aan de juf, de spintol of de wol, maar aan mij. Ik vond het onhandig en de activiteit daagde mij niet uit het nog eens te proberen.
Maar het idee om zelf mijn wol te kunnen maken sprak me toch wel aan.


Ik werd gastvrij ontvangen en er stonden zowaar al twee spinnewielen klaar.
Eentje die ik zou kunnen overnemen en eentje van W. zelf.
Ze had ook wat wol voor me dus ik kon meteen aan de slag.


De eerste resultaten waren niet zo goed. Veel te dik, onregelmatig, te veel twist, te weinig twist, een brekende draad etc. etc.
Maar het lukte om er een draadje van te maken ;-)

Inmiddels zijn we twee dagen verder en het resultaat wordt steeds beter.
Kijk maar ;-)

Abrupt afscheid

Ik had een leuke fiets (Giant Squadron) die absoluut niet geschikt was voor het vervoer van kinderen en boodschappen, maar omdat mijn andere fiets kort na M.'s geboorte gejat werd deed ik dat wel. Tropenjaren dus voor mijn fietsje en dat was 'm aan te zien.
In de loop der jaren werden diverse reparaties uitgevoerd, maar dat kon de slijtage niet verhinderen. De laatste paar jaren gleden de shifters al een beetje door zodat niemand er meer mee kon schakelen dan ik, zat er speling op de stuurpen en vorige week brak een spaak van mijn achterwiel.
Vrijdagmiddag dus even bij de fietsenmaker langs die ter plekke nog twee spaken brak en constateerde dat ze allemaal los waren en dat dit niet meer te repareren was. Een nieuw wiel kostte meer dan de fiets waard was. Afijn, om een lang verhaal kort te maken: na 13 jaar moest ik afstand doen van mijn fiets. Echt totaal versleten.

Dan maar een nieuwe fiets.
Ik had al wat voorwerk verricht op internet en ik wist al ongeveer wat ik wilde.
Weer een derailleur, weer een hybride tracking en het liefst zwart.

De fietsenmaker vond het niet zo'n goed idee.
Je weet dat die fietsen niet gemaakt zijn voor het vervoer van kinderen, boodschappen, etc. etc.?
Jazeker, zei ik, maar jij ziet mij toch niet op zo'n mama-fiets?
(waarmee niets ten nadele van een moederfiets, maar niet voor mij)
Nee, dat zag ie eigenlijk ook niet zo.
En verder was er ook geen alternatief als ik èn derailleur wilde èn sportief.

Dan maar de stevigste trackingfiets uit het assortiment gezocht.
Dat bleek een Sparta Argeon die ook in een blackline variant leverbaar is.
Van modeljaar 2008 was vanochtend de laatste afgeleverd en uit een telefoontje met Sparta bleek dat model 2008 ook niet meer leverbaar was.
Fietsen van modeljaar 2009 worden pas uitgeleverd in week 5 van 2009.
Tja, wat dan?

Gelukkig was er een oplossing. De nieuwe fiets is al in productie en er zijn enkele exemplaren uitgeleverd aan Sparta bestemd voor beurzen etc.
Eén van die exemplaren wordt nu naar mijn fietsenmaker verstuurd zodat ik eind volgende week mijn nieuwe fiets kan komen halen.

Er is nog geen plaatje van mijn nieuwe fiets te vinden omdat Sparta de foto's nog niet vrijgeeft, maar wel eentje van hetzelfde type in een andere kleur.


Dit wordt dus mijn nieuwe fiets, maar dan helemaal zwart. Helemaal Zwart!
Hij wordt nog voorzien van stoeltje, mand en computer, maar dan issie voor mij ;-)
En ik ben er super, superblij mee ;-).

Deze week fiets ik op een knalgele Personal Bike die ik te leen kreeg, want op mijn oude fiets kan dus niet meer gefietst worden.
Binnenkort wordt die getransporteerd naar Oeganda waar ze 'm weer op gaan knappen :-)
Die week kan me trouwens niet snel genoeg gaan, want die leenfiets......... :-((

Tussen 't breien door.....

heb ik samen met een aantal OT-jes een 'kleurengedoetje' bijgewoond.
Dat kleurengedoetje was in werkelijkheid een kleuren- en styleadvies door Yrrah van Kuijk


Om de beurt mochten we ons ontdoen van alle make-up, kregen we een prachtige muts over onze (gekleurde) haren en werden allerlei verschillend gekleurde doeken om ons heen gedrapeerd.
De uitkomst was dat ik een wintertype ben.

Grote schrik, want in een eerdere analyse (niet erg professioneel blijkbaar) was ik een herfsttype, en aangezien ik de herfstkleuren ook veeeeeeeeel mooier vind, was ik dat graag gebleven.
Ik heb echter met eigen ogen gezien wat voor verschil het maakt om de goede kleuren te kiezen, dus verstandelijk weet ik dat deze typering klopt.


Vrouwmoedig heb ik me vanaf 27 september (datum van de analyse) alleen nog maar gehuld in kleding en make-up die past bij mijn 'nieuwe' type, maar nog steeds, nog steeds ben ik er niet helemaal van gecharmeerd.

Nog niet af :-)

Dat er zoveel af is, betekent niet dat er niets meer te breien valt ;-)
Het aantal projecten neemt zo wel af, maar toch...
Een indruk van waar ik nog mee bezig ben.
En nee, dit is nog niet alles.....

Sok nummer 4 van de SKP2008



Mystic Meadows in een kleur die ik niet zal dragen. Als ie af komt is deze shawl voor Jacqueline.



Sokken voor moi. Alweer een patroon van Cat Bordhi (dat boek staat hier momenteel met stip op nummer 1 :-)



Tja, een clapotis in heerlijke herfstkleuren. Ik had 'm in eerste instantie gekozen voor mezelf, maar de kleuren passen niet meer in mijn palet. Dit project ligt even stil, totdat ik weet voor wie deze shawl wordt.



En dan ligt er zo links en rechts nog wel het één en 't ander. Die komen vast op een ander moment nog wel voor 't voetlicht :-)

Af!

Eind september schreef ik dat reeds het eerste sokkenpaar van de naalden was gerold. Inmiddels zijn dat er al wat meer, hoog tijd om ze te laten zien ;-)

Sokken voor Tess.
Gebreid van wol van Storm op Zolder volgens een patroon van Cat Bordhi.


Het derde paar van de Sock Knitters Pentathlon 2008.
In eerste instantie voor R. maar in de was gekrompen.
Express nog wat meer vervilt zodat ze als huissloffen voor Jurre kunnen dienen.



In de herkansing nogmaals een paar sokken voor R.
Deze keer van Trekking XXL volgens het patroon Gentleman Socks van Kristi Schueler.


En als laatste nog een paar voor M. Omdat ze ook deze wol vindt kriebelen een paar in een maatje groter, zodat ze ze over als soksloffen over haar gewone sokken kan dragen. Ook een patroon van Cat Bordhi.

De zomer.....

is bijna voorbij. Wij hebben vanaf begin mei genoten van het mooie weer in Nederland. Regelmatig gekampeerd o.a. hier en daar.
Toen het weer omsloeg in juli vertrokken wij juist op vakantie naar Frankrijk.
Inmiddels zijn we weer terug in het ritme van voor de vakantie. Iedereen weer naar school en werk en zowaar is het eerste paar sokken weer gebreid.

Gelijkenis

Vandaag kwam de zomereditie van Knitty uit. Bij het bekijken van de patronen kwam ik deze sokken tegen.


Die kwamen we wel erg bekend voor.
Mijn lievelingssokken zijn namelijk deze.

Swatch

Mijn swatch voor Slow-Bee-Mystery I is af.
Nou was dat al een paar weken zo, maar ik was nog niet tevreden over de kleur van het garen. Ik wilde 'm daarom donkerpaarsblauw verven.
Dat ging niet helemaal goed.



Een draadje zat te strak om de streng en daardoor kon de verf toch niet helemaal doordringen. Maar bovendien vond ik 'm te blauw en niet egaal genoeg. De wol had de verf goed gepakt, maar de zijde was nog erg licht.
Ik besloot om alles nog een keer te verven.
In plaats van acid dye heb ik dreamline procion gebruikt. Wat ik de vorige keer niet had gedaan is de wol eerst even in zout water zetten. Dat heb ik nu wel gedaan. Vervolgens de verf en wat citroenzuur erdoor en ja hoor: een prachtige paarse kleur!
Nog steeds kleurverschil tussen de zijde en de wol, maar dat maakt het misschien juist nog wel mooier. En mij al gebreide swatch verfde ik gewoon mee ;-)

Omdat ik moest kiezen uit twee kleuren kralen heb ik de ene helft met de ene kleur gedaan en de andere helft van de swatch met de andere kleur. De kleur is iets minder blauw geworden dan in eerste instantie de bedoeling was, dus kies ik nu voor de meer paarse kraaltjes. Als je de foto aanklikt en het grote formaat opent zijn de kraaltjes iets beter zichtbaar ;-)



Ik ben nu heel erg tevreden over het resultaat, vind de kraaltje erbij erg mooi, maar
na het zien van de eerste twee clues van het patroon twijfel ik ernstig of ik het wel patroon wel mooi genoeg vind om mijn prachtige garen aan te besteden.
Ik zal nog maar niet te snel gaan breien ;-)

Berlin Muster

Het tweede patroon van de SKP2008 groep is af.
Dit keer ben ik nummer 61, maar het tempo ligt bij de meesten behoorlijk lager dan bij sok 1 heb ik de indruk. Ik heb er ruim 2 weken over gedaan.

Ik vond het geen makkelijk patroon, niet omdat het erg ingewikkeld is of zo, maar omdat de maatvoering absoluut niet overeenkomt met mijn gangbare stekenverhouding.
Een eerste poging heb ik dan ook nadat ik het been had gebreid uitgehaald, omdat de sok veel te wijd werd.


Nadat ik de hiel had gebreid bleek die te klein te zijn. De verhouding tussen het kantpatroon en tricotsteek is compleet zoek. Om niet weer overnieuw te hoeven starten heb ik 'm maar gewoon afgemaakt. Leuk om even naar te kijken, maar ik denk dat ik ze ga uithalen, minstens tot en met de hiel en opnieuw weer ga opbreien, of ik haal ze helemaal uit en ga van dit garen iets anders leuks breien ;-)

OT(je)

In het vorige bericht noemde ik de woorden 'otje' en 'otjekinderen', daarmee volledig voorbijgaand aan het feit dat dit jargon is waarvan niet iedereen weet wat het betekent.

Op internet, en dan met name mailinglisten, betekent OT Off Topic en dat houdt weer in dat je iets schrijft wat op die lijst, die community, niet ter zake doet. In het kort komt het erop neer dat het niet aansluit bij het onderwerp of het doel van de betreffende lijst.

In 2001 werd onze dochter geboren en vrij kort daarna maakte ik kennis met de bv-list (borstvoedingslijst). Van lieverlee werden er OT berichten gepost op de bv-list en daaruit onstond de ot-list (waar over van alles gepost mocht worden behalve borstvoeding ;-)
Deelnemers aan deze lijst worden OTjes genoemd en de kinderen van de deelnemers heten OTjekinderen.

OT bestaat uit ruim 100 vrouwen, wonende zowel in Nederland als daarbuiten. In de afgelopen jaren is dit best een hechte club geworden die elkaar niet alleen via internet ontmoet, maar ook in het 'echie',

Meer en meer heb ik bewondering (of verwondering) voor dit geweldige netwerk. Ik houd van de verscheidenheid aan kennis en ervaring, de uitwisseling van ideeen en gedachten, de meestal respectvolle manier waarmee omgegaan wordt met uiteenlopende zaken, de ondersteuning (soms ook praktisch) en het ruil- en doorgeefcircuit.
Volgens mij is er geen netwerk wat op zoveeeel verschillende gebieden zo
breed functioneert.

't Is goed toeven bij de OTjes, zowel op de mailinglist als IRL.